ਮਿਹਸੂਸ
ਹੋਇਆ
'ਦ ਅਲਕੈਿਮਸਟ' ਅਤੇ HKL ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਿਜਹਾ ਅੰਤਰੀਵ ਸੰਦੇਸ਼ ਿਦੰਦੇ ਹਨ: ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਭਾਲਣਾ ਬੰਦ ਕਰ ਿਦੰਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰਲੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਚੱਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਖਜ਼ਾਨੇ ਨੂੰ ਲੱਭ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ—ਉਹ ਅਸਲ ਦੌਲਤ ਜੋ ਸਾਡੇ ਦੁਆਰਾ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤੀ ਗਈ ਿਕਸੇ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ।
ਇਸ ਅਰਥ ਿਵਚ, ਸੈਂਟੀਆਗੋ ਦੇ ਸਫ਼ਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅੰਦਰੂਨੀ ਜਾਿਗ੍ਰਤੀ ਵਜੋਂ ਵੀ ਸਮਿਝਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਖਜ਼ਾਨੇ ਦੀ ਭਾਲ ਿਵੱਚ ਬਾਹਰ ਵੱਲ ਸਫ਼ਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਤਜ਼ਰਿਬਆਂ ਰਾਹੀਂ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਬਾਰੇ ਵਧੇਰੇ ਜਾਗਰੂਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਉਸਦੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ, ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਜੋੜਨ ਵਾਲੀ ਿਪਆਰ ਭਰੀ ਹੋਂਦ (ਰੱਬੀ ਹੋਂਦ) ਨੂੰ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਸਮਝਣ ਦਾ ਇੱਕ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇੱਥੇ ਹੀ ‘ਵਰਤਮਾਨ ਿਵੱਚ ਰਿਹਣ’ (presence)
ਅਤੇ ਮੈਡੀਟੇਸ਼ਨ (ਿਧਆਨ) ਅਰਥਪੂਰਨ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਵਰਤਮਾਨ ਿਵੱਚ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਡਰਾਂ, ਿਨਰਿਣਆਂ
ਅਤੇ ਿਨਰੰਤਰ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ ਸੋਚ ਤੋਂ ਪਰੇ ਦੇਖਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਉਸ ਸਿਥਰਤਾ ਿਵੱਚ, ਅਸੀਂ ਿਨਮਰਤਾ, ਿਦਆਲਤਾ, ਹਮਦਰਦੀ ਅਤੇ ਿਪਆਰ ਵਰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਸੂਖਮ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਂਗ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਇਹ "ਦ ਅਲਕੇਿਮਸਟ" ਿਸਰਲੇਖ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਤਰੀਕਾ ਹੈ। ਅਲਕੈਮੀ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਿਰਵਰਤਨ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਪਰ ਡੂੰਘੀ ਤਬਦੀਲੀ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ। ਇਹ ਸਾਡੀ ਚੇਤਨਾ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਬਾਰੇ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ - ਡਰ ਤੋਂ ਿਹੰਮਤ ਵੱਲ, ਸੋਚਾਂ ਤੋਂ ਵਰਤਮਾਨ ਵੱਲ, ਵੱਖ ਹੋਣ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਤੋਂ ਆਪਸੀ ਸਬੰਧ ਵੱਲ, ਅਤੇ ਹਉਮੈ ਤੋਂ ਿਨਮਰਤਾ, ਿਦਆਲਤਾ ਅਤੇ ਿਪਆਰ ਵੱਲ ਵਧਣਾ। ਸਾਡੀ ਚੇਤਨਾ ਦਾ ਸੱਚਾ ਪਿਰਵਰਤਨ ਿਸਰਫ ਿਧਆਨ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਿਧਆਨ ਉਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਅਿਭਆਸ ਹੈ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਸਾਡੀ ਹਉਮੈ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਸਾਡੇ ਅਸਲ ਸਵੈ (True Self) ਦੀਆਂ ਬੁਲੰਦੀਆਂ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ।
ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੋ ਅਸੀਂ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ, ਸਗੋਂ ਕੁਝ ਅਿਜਹਾ ਹੈ ਿਜਸਨੂੰ ਅਸੀਂ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਾਂ।
ਿਨਮਰਤਾ ਪਿਹਲਾਂ ਹੀ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਹੈ।
ਿਦਆਲਤਾ ਪਿਹਲਾਂ ਹੀ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਹੈ।
ਵਰਤਮਾਨ ਿਵੱਚ ਿਜਉਣ, ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਅਤੇ ਿਧਆਨ ਰਾਹੀਂ, ਅਸੀਂ ਇਹਨਾਂ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜੀਉਣ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਬਣਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।
ਅੰਦਰ ਵੱਲ ਦਾ ਸਫ਼ਰ ਹੀ ਅਸਲ ਮੰਿਜ਼ਲ ਹੈ। ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ, ਅਮੀਰੀ ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ (ਜਵਾਹਰਾਤ) ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਆਪਣੀ ਹੋਂਦ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸੁੱਤੇ ਪਏ ਹਨ । ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੁੰਦਰ, ਦੈਵੀ ਅਤੇ ਅਸਲ 'ਸਵੈ' (ਆਤਮਾ) ਨਾਲ ਿਮਲਣ ਦੇ ਉਸ ਸੱਚੇ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ ਵੱਲ ਵਧਣ ਲਈ ਿਹੰਮਤ ਜੁਟਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਪਿਹਲਾਂ ਹੀ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਮੌਜੂਦ ਹੈ ਅਤੇ ਜਾਿਗ੍ਰਤ ਹੋਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਿਰਹਾ ਹੈ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਅੰਦਰ ਵੱਲ ਦਾ ਇਹ ਸਫ਼ਰ ਤੈਅ ਕਰੋਗੇ?
ਿਵਅੰਜਨ:
ਨਮਕੀਨ ਦਹ� ਵਾਲਾ ਟੋਸਟ
ਕੁਰਕੁਰਾ, �ੀਮੀ ਅਤੇ ਆਸਾਨ — ਨਾਸ਼ਤੇ ਜਾਂ ਝੱਟਪਟ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਸਨੈਕ ਲਈ ਿਬਲਕੁਲ ਵਧੀਆ।
ਬ੍ਰੈੱਡ ਦੇ 4 ਸਲਾਈਸ ½ ਕੱਪ ਗਾੜ੍ਹਾ ਸਾਦਾ ਦਹੀਂ 1 ਛੋਟਾ ਿਪਆਜ਼, ਬਾਰੀਕ ਕੱਿਟਆ ਹੋਇਆ 1 ਛੋਟਾ ਟਮਾਟਰ, ਬਾਰੀਕ ਕੱਿਟਆ ਹੋਇਆ 2 ਵੱਡੇ ਚਮਚ ਿਸ਼ਮਲਾ ਿਮਰਚ, ਬਾਰੀਕ ਕੱਟੀ ਹੋਈ 1 ਹਰੀ ਿਮਰਚ, ਬਾਰੀਕ ਕੱਟੀ ਹੋਈ (ਿਵਕਲਿਪਕ) 2 ਵੱਡੇ ਚਮਚ ਧਨੀਆ, ਕੱਿਟਆ ਹੋਇਆ ਸਵਾਦ ਅਨੁਸਾਰ ਨਮਕ ¼ ਛੋਟਾ ਚਮਚ ਲਾਲ ਿਮਰਚ ਪਾਊਡਰ ¼ ਛੋਟਾ ਚਮਚ ਚਾਟ ਮਸਾਲਾ 1-2 ਛੋਟੇ ਚਮਚ ਤੇਲ ਜਾਂ ਮੱਖਣ
1. ਿਮਸ਼ਰਣ ਿਤਆਰ ਕਰੋ: ਇੱਕ ਕਟੋਰੇ ਿਵੱਚ ਦਹੀਂ, ਿਪਆਜ਼, ਟਮਾਟਰ, ਿਸ਼ਮਲਾ ਿਮਰਚ, ਹਰੀ ਿਮਰਚ, ਧਨੀਆ, ਨਮਕ, ਲਾਲ ਿਮਰਚ ਪਾਊਡਰ ਅਤੇ ਚਾਟ ਮਸਾਲਾ ਿਮਲਾਓ। 2. ਫੈਲਾਓ: ਿਮਸ਼ਰਣ ਨੂੰ ਬ੍ਰੈੱਡ ਦੇ ਹਰੇਕ ਟੁਕੜੇ ਦੇ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਬਰਾਬਰ ਫੈਲਾਓ। 3. ਪੈਨ ਗਰਮ ਕਰੋ: ਇੱਕ ਪੈਨ ਜਾਂ ਤਵਾ ਗਰਮ ਕਰੋ ਅਤੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਿਜਹਾ ਤੇਲ ਜਾਂ ਮੱਖਣ ਪਾਓ। 4. ਪਕਾਓ: ਬ੍ਰੈੱਡ ਨੂੰ ਦਹੀਂ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਉੱ ਪਰ ਰੱਖੋ ਅਤੇ ਘੱਟ ਤੋਂ ਦਰਿਮਆਨੀ ਅੱਗ 'ਤੇ 2-3 ਿਮੰਟਾਂ ਲਈ ਪਕਾਓ। 5. ਟੋਸਟ ਕਰੋ: ਿਧਆਨ ਨਾਲ ਪਲਟੋ ਅਤੇ ਦਹੀਂ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਨੂੰ 1-2 ਿਮੰਟਾਂ ਲਈ ਟੋਸਟ ਕਰੋ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਇਹ ਹਲਕਾ ਸੁਨਿਹਰੀ ਰੰਗ ਦਾ ਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ। 6. ਪਰੋਸੋ: ਰੀ ਚਟਣੀ ਜਾਂ ਕੈਚੱਪ ਨਾਲ ਗਰਮ-ਗਰਮ ਪਰੋਸੋ।
ਸੁਝਾਅ ਗਾੜ੍ਹੀ ਦਹੀਂ ਵਰਤੋ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਿਜ਼ਆਦਾ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀਆਂ ਸਬਜ਼ੀਆਂ
ਪਾਉਣ ਤੋਂ ਬਚੋ ਤਾਂ ਜੋ ਟੋਸਟ ਕੁਰਕੁਰਾ ਬਿਣਆ ਰਹੇ।