The HKL Time is a warm, uplifting publication shared every two weeks to celebrate the global impact of the Humility, Kindness & Love movement. It highlights community efforts and strengthens connection among HKL volunteers and supporters around the world.
More in this magazine
- THE TIMEVol. 1 Issue: 9 June 15, 2026 ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਵੋ
- Page 2ਹੁੰਦਿਆਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀਆਂ । ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ, ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਘਰ ਜਾ ਰਹੇ ਸੀ, ਮੈਨੂੰ ਕਾਰ ਦੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬ ਨੂੰ ਦੇਖਦਿਆਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯਾਦ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਕੋਮਲ ਲੱਗ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਦੇਖਣਾ ਬੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੀ। ਮੇਰੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਇੱਕ ਨਿੱਘੀ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਬਣੀ ਰਹੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਕੋਮਲ ਅੱਖਾਂ ਘਰ ਜਾਣ ਦੀ ਪੂਰੀ ਡਰਾਈਵ ਦੌਰਾਨ ਅਤੇ ਰਾਤ ਤੱਕ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹੀਆਂ।
- Page 3ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਦਾ ਇੱਕ ਤਰੀਕਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਜਗ੍ਹਾ ਬਣਾਉਣਾ ਜਿੱਥੇ ਲੋਕ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣਾ ਆਪ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਸੂਮੀਅਤ, ਹੈਰਾਨੀ ਅਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹਾਪਣ ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਘਾਹ 'ਤੇ ਉਸ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਆਇਆ ਕਿ ਸਾਡੇ ਨਾਵਾਂ, ਉਮਰਾਂ ਅਤੇ ਕਹਾਣੀਆਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੀਆਂ ਰੂਹਾਂ ਇੱਕੋ ਸਰੋਤ ਵੱਲ ਘਰ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਹਾਂ - ਉਹ ਰੋਸ਼ਨੀ ਜੋ ਹਰ ਦਿਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
- Page 4ਅਸੀਂ ਇਸ ਤੋਹਫ਼ੇ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਕੁਝ ਜ਼ਰੂਰੀ ਅਧੂਰਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਸੋਚਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨੇ
- Page 5ਮੇਰਾ ਉਹ ਲੁਕਾਇਆ ਤੋਹਫ਼ਾ... ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੋਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਸਮਝਣ ਲੱਗ ਪਈ ਹਾਂ ਕਿ HKL ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਿਸ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ: ਸਭ ਤੋਂ ਅਰਥਪੂਰਨ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਕਿਸੇ ਸਟੇਜ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਸਮਾਰੋਹ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ। ਉਹ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਵਾਪਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਪਲਾਂ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਹੰਕਾਰ ਉੱਤੇ ਹਲੇਮੀ, ਮੁਕਾਬਲੇ ਉੱਤੇ ਹਮਦਰਦੀ ਅਤੇ ਡਰ ਉੱਤੇ ਪਿਆਰ ਨੂੰ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ।
- Page 6ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਵਿੱਚ ਰਿੱਝੀ ਹੋਈ ਚਾਹ ਦੀ ਪਿਆਲੀ ਅਤੇ ਦਿਲ (HKL) ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ.. ਸਰੀ ਵਿਖੇ ਵਲੰਟੀਅਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਜਾਈ ਗਈ 'HKL ਟੀ ਟਾਕ' ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਖਿੜੇ ਚਿਹਰਿਆਂ, ਨਿੱਘੀਆਂ ਮੁਲਾਕਾਤਾਂ ਅਤੇ ਚਾਹ ਦੀ ਰੂਹ-ਖ਼ੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਮਹਿਕ ਨਾਲ ਹੋਇਆ।ਸਥਾਨਕ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਜਣ ਵਾਲੀਆਂ ਇਹ 'ਟੀ ਟਾਕਸ' ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧਾਰਮਿਕ ਪਿਛੋਕੜਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੂਤਰ ਵਿੱਚ ਪਰੋ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਸੀ ਸਾਂਝ, ਡੂੰਘੀਆਂ ਵਿਚਾਰ-ਚਰਚਾਵਾਂ ਅਤੇ ਆਤਮਿਕ ਸਕੂਨ ਲਈ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਿਆਰਾ ਤੇ ਨਿੱਘਾ
- ਆਖਰੀ ਭਾਸ਼ਣ (ਰੈਂਡੀ ਪੌਸ਼)ਲਿਖਤ ਅਰਸ਼ੀਆ ਸਿੰਘ ਮੈਡੀਸਨ, ਵਿਸਕਾਨਸਿਨ, ਅਮਰੀਕਾ
- ਹਫ਼ਤਾ 1 ਮੁਹਿੰਮਲੀਡਰਬੋਰਡ 25 ਮਈ – 31 ਮਈ
Text of this page
ਆਖਰੀ ਭਾਸ਼ਣ (ਰੈਂਡੀ ਪੌਸ਼)
ਲਿਖਤ ਅਰਸ਼ੀਆ ਸਿੰਘ
ਮੈਡੀਸਨ, ਵਿਸਕਾਨਸਿਨ, ਅਮਰੀਕਾ
ਵਿੱਚ ਬਰਬਾਦ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਸਮੇਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਲਈ ਕੁਝ ਸਾਰਥਕ ਸਿਖਾਉਣ, ਬਾਅਦ, ਰੈੱਡੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਬਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾਂਝਾ ਅਰਥਪੂਰਨ ਛੱਡਣ ਲਈ ਕੀਤੀ। ਮੇਰੇ
ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰ ਦੀ ਝਲਕ ਵੀ ਦੇਖੀ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਉਸ ਕਾਰਨ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਰੇੱਡੀ ਨੇ ਇਹ ਲੈਕਚਰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਸੀ। ਭਾਵੇਂ ਇਸਨੂੰ ਇੱਕ ਅਕਾਦਮਿਕ
ਦਿੱਤਾ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ
ਰੇਂਡੀ ਪੌਸ਼ (Randy Pausch) ਦੀ ਕਿਤਾਬ 'ਦ ਲਾਸਟ ਲੈਕਚਰ' ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਮਕਸਦ, ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹਤਾ ਨਾਲ ਜਿਊਣ ਬਾਰੇ ਹੈ। ਲਾਇਲਾਜ ਕੈਂਸਰ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਣ ਤੋਂ
ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਪਿੱਛੇ ਕੁਝ ਲੈਕਚਰ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ
ਲਈ, ਇਹ ਨਿਮਰਤਾ ਦੀ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮਿਸਾਲ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਕੜਵਾਹਟ ਦੇ ਆਪਣੀ ਸਥਿਤੀ ਦੀ
ਹਕੀਕਤ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਬਾਕੀ ਬਚੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਲਾਹਾ ਲੈਣ
'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕੀਤਾ।
ਇਹ ਕਿਤਾਬ ਦਿਆਲਤਾ ਦੀਆਂ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਰੇੱਡੀ ਅਕਸਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੌਰਾਨ ਮਦਦ ਕੀਤੀ, ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਅਤੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕਾਂ ਤੋਂ ਲੈ
ਕੇ ਦੋਸਤਾਂ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਤੱਕ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸੱਚੀ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਦਿਖਾਈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਸਮਾਂ ਤੇ ਮਿਹਨਤ ਲਗਾਈ ਸੀ ਅਤੇ ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ, ਦੂਜਿਆਂ ਦਾ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਇੱਕ ਸਬਕ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਸੀ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਸੀ ਕਿ "ਇੱਟਾਂ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ" (ਰੁਕਾਵਟਾਂ) ਸਾਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ, ਬਲਕਿ ਇਹ ਦਿਖਾਉਣ ਲਈ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਕਿੰਨੀ ਸ਼ਿੱਦਤ ਨਾਲ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੋਂ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋਣ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖਦੇ ਰਹਿਣ, ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣ ਅਤੇ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਦੂਜਿਆਂ ਦਾ ਸਾਥ ਦੇਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ।
ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਅਨਮੋਲ ਤੋਹਫ਼ਾ ਸੀ। ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਜਾਣੇ ਕਿ ਉਹ ਕੌਣ ਸਨ, ਉਹ ਕਿਸ ਚੀਜ਼ ਵਿੱਚ
ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਕਿਹੜੇ ਸਬਕ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਉਹ (ਬੱਚੇ)
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਲੈ ਕੇ ਜਾਣ। ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਇਹ ਲੈਕਚਰ ਪਿਆਰ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਸੀ, ਜੋ ਇਸ ਲਈ
ਕੀਤਾ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦੌਰਾਨ ਸਿੱਖੇ ਸਨ। ਉਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਕਿਤਾਬ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮਰਨ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਜਿਊਣ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਬਾਰੇ ਹੈ।
ਇੱਕ ਵਿਚਾਰ ਜੋ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਘਰ ਕਰ ਗਿਆ ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸਮਤ ਉਦੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤਿਆਰੀ ਅਤੇ ਮੌਕੇ ਦਾ ਮੇਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮੌਕੇ ਅਕਸਰ ਸਾਡੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਸਾਡੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ, ਮਿਹਨਤ ਅਤੇ ਸਿੱਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਫਾਇਦਾ ਉਠਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ । ਇਹ ਕਿਤਾਬ ਦੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਕਥਨ ਨਾਲ ਡੂੰਘਾ ਜੁੜਦਾ ਹੈ ਜਿਸਨੇ ਮੇਰਾ ਧਿਆਨ ਖਿੱਚਿਆ: "ਚਾਹੇ ਤੁਸੀਂ ਸੋਚੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਤੁਸੀਂ ਸਹੀ ਹੋ।" ਸਾਡੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸਾਡੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਰੂਪ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਕੁਝ ਸੰਭਵ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਅਸੰਭਵ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਅਕਸਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਹਾਰ ਮੰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰੇੱਡੀ ਲਗਾਤਾਰ ਦ੍ਰਿੜਤਾ, ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰੀ, ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ 'ਤੇ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਜੋ ਸਾਡੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਉਸ ਚੀਜ਼ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਨ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।
'ਦ ਲਾਸਟ ਲੈਕਚਰ' ਬਾਰੇ ਜਿਸ ਚੀਜ਼ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸੀ ਰੇਂਡੀ ਪੌਸ਼ ਦਾ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਪ੍ਰਤੀ ਨਜ਼ਰੀਆ। ਇਹ ਜਾਣਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋ ਜਿਊਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸੀਮਤ ਸਮਾਂ ਬਚਿਆ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜੋ ਗੁਆ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਉਸ ਦੀ ਬਜਾਏ ਉਸ ਚੀਜ਼ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਚੋਣ ਕੀਤੀ ਜੋ ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਊਰਜਾ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਅਫ਼ਸੋਸ ਕਰਨ
THE INTERNATIONAL BESTSELLER Over 5 million copies sold worldwide
The LAST
LECTURE lessons in living
Randy Pausch Professor, Carnegie Mellon with Jeffrey Zaslow
ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਸਿੱਖਣਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖ ਸਕੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਸਬਕਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਸਾਨੂੰ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਸ ਗੱਲ ਨਾਲ ਮਾਪੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਪੇਸ਼
ਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪਿੱਛੇ ਕਿਹੜਾ ਪਿਆਰ ਛੱਡ ਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ।