Ang_Unang_Pagtatagpo_Jose_Felix

More in this magazine

• CoverA L O V E S T O R Y I N M A N I L A ANG UNANG PAGTATAGPO J O S E F E L I X
• Page 2U N A N G PA G TATA G P O S ng train. Pero hindi ko iyon problema dahil sa totoo lang ay mas gusto ko ang nakatayo a MRT. Lunes. Alas-8 ng umaga. Kagaya ng dati sikisikan at punuan sa loob ng istasyon at sa bandang gitna dahil dito ay maluwag. Bihira ang mga pasahero dito dahil kalimitan ay nasa pintong bahagi. Tutal ay sa North Station pa naman ako bababa kaya ayos lang. Pang-alis inip ay mayroon din akong dyaryo na Libre. ganitong oras ay may naaabutan pa ako. Masarap basahin ang dyaryong ito dahil magagaan lang at ang mahahalagang balita lang ang nakasulat. Mula sa istasyong ito ay tamang-tama lang na matatapos kong basahin at sagutan na rin ang crossword dito bago ako bumaba.
• Page 3kakalma ang puso ko na noon lang yata tumibok. Sa muling pag takbo ng train ay bahagya pang nagtama ang aming mga braso. Napatingin siya sa akin at tiningnan ko rin siya. Nginitian ko siya, yung alam kong pinakamaganda kong ngiti pero bakit ba naman sumabay pa ng pikit ang mga mata ko. Naisip ko tuloy ang mga palabas sa cartoons, wala kong pinagkaiba sa kanila pag nagpapapansin sila. Nakita ko siyang napangiti at parang natatawa sa ginawa ko. Lalo tuloy akong napahiya. Torpe ako lalo na sa ganitong pagkakataon at hindi ko puwedeng ibuka ang bibig ko para magsalita dahil baka pautal-utal lang ang lumabas dito.
• Page 4Inabot ko ito sa kanya ng hindi humihinga. "Salamat." Suwerte naman talaga ang dyaryong ito na hindi ko napansin na nahulog kanina paghabol ko sa braso niya. Nasa page ng entertainment ang bahaging binabasa ko na kanina kaya iyon ang bungad na pareho naming tiningnan. Ang column na Dear Emily. "Binabasa mo rin yan? tanong niya.
• Page 5pero ang totoo ay natapos ko na ito kaya ang konsentrasyon ko ngayon ay nasa kanya na, habang nag-iisip ng magiging komento ko para naman ma-impress siya sa magiging sagot ko. Pero habang nagiisip naman ako ay lalong inagaw ang konsentrasyon ko ng palihim na pagsulyap sa kanya. Naamoy ko pa nga ang shampoo na gamit niya at tinandaan ko ang amoy nito para ito na rin ang gagamitin ko.
• Page 6maamo niyang mukha at tila abot kamay ko na ng mapabalikwas kami pareho ng marinig ang malakas na sipol ng guwardiya. Pinabababa na kami dahil kami na lang pala ang naiwan sa train, ngayon ay totoo palang wala ng ibang tao sa train maliban sa amin. Totoo rin pala na ang pag-ibig ay dumarating sa lugar at sa oras na kailanman ay hindi inaasahan. Ah kaytagal namang dumating ng bukas. Isang bagong araw at umaga para makasakay ulit ako sa MRT. Pagsakay na naghatid sa akin sa bago at punong-puno ng pag-ibig na yugto sa buhay ko.