Back
Flip
Vertical
Horizontal
All Pages
1 / 20
Mailing List
Share
Fullscreen
El
Personal

revista (1)

By Elizabeth Aguilar

....

Go to stand
Share link
https://covver.com/magazine/neao2586785-2ijq/revista-1-zo9g9xbMoshudTIbO4nv
Published
Apr 25, 2026
Pages
20

More in this magazine

  • OUR LOVETHE HIE A LOVE STORY
  • Page 2El recuerdo de la primera vez que te vi... O como prefiero llamarlo: Nuestra historia comenzó en uno de los momentos más raros del mundo... en pandemia. Cuando todo era incierto, cuando la vida se sentía pausada y las conexiones parecían limitarse a una pantalla. Y ahí estabas tú.
  • Page 3Las salidas comenzaron a sentirse diferentes. Ya no eran solo en grupo... o al menos, yo ya no las sentía así. Porque dentro de mí empezó a crecer una necesidad: conocerte a ti, no al tú que estaba con todos, sino al tú real. Quería saber cómo eras cuando no estabas con tus amigos, qué pensabas, qué sentías, qué te gustaba... quería conocerte de verdad.
  • Page 4112 April
  • ALGUNAS RAZONES POR LAS QUE Te amoPorque contigo puedo ser yo, incluso en mis días malos Porque no todo es perfecto, pero aun así te sigo eligiendo
  • Guia de nuestros escenarios románticosUnitec Campus Toluca Fase 3
  • Sa FlagNuevas experiencias Six Flags México
  • Page 8N 350°
  • Sopita de letrasEncuentra las siguientes palabras que están ocultas ABRAZOS
  • Destinos para nosotrosSSA SO TAIPEI, TAIWÁN (Templo Yue Lao)
  • Page 11CT-MA PRODUCT
  • XX erpmlSIMPLEMENTE NOSOTROS
  • Page 13Sé que muchas canciones no son tu estilo o quizá no las conoces, pero todas están aquí porque expresan lo que siento por ti. Cuando las escucho, pienso en ti. Agregué un QR con una playlist para que puedas escuchar todo esto que a veces no sé cómo decirte. ¡Escanéame !
  • PELÍCULASPARA VER JUNTITOS 3
  • Page 16fringilla leo. Vivam condimentum felis nisl aliquam, estie elementum lacus egestas. Etiam in nunc non ligula omare dimentum. Morbi ultrices, lorem a tincidunt maximus, lorem ex enatis odio, quis egestas orci ex et ipsum. Aenean rhoncus, ipsum amet viverra sagittis, arcu purus sodales justo, dapibus imperdiet am tortor eget m. In viverra augue viverra pulvinar. Prant m mi, molestie on ligula vitae, ullamc. per hendrerit orci. Donec dignissim vulputate enim ut consequat. Sed id ex a quam vida hendrerit. Praesent efficitur commodo pharetra. Duis lu ermentum. Aliquam rra feugiat porta. Aer eget n s mare porta sed vita. nibh. Aenean libero Jula, vida suscipit blandit, suscipit at mi. Aenean et larin t facilisis risus. Mauris dapibus efficitur lacus po
  • VALE POR: UN CAFÉCON POSTRE Aplica únicamente para el mejor novio del mundo.
  • La Última Página de Esta Revista, Nuestro Comienzo EternoQuiero cerrar esto de la misma forma en la que empezó todo... contigo. Han pasado cuatro años. Cuatro años que, si me pongo a pensarlo, se sienten como un montón de recuerdos, momentos, aprendizajes y también como un suspiro al mismo tiempo. Porque cuando estoy contigo, el tiempo se siente diferente.
  • Page 19Te veo siendo un gran papá... y sí, lo digo así, porque en mi mente hay dos niños corriendo por la casa, con tu forma de ser, con tu esencia, con todo eso que te hace tan tú. Y me veo a mí... contigo.
  • Page 20Porque un solo tomo no alcanza para todo lo que UNITEC UNITEC UNITEC UNITEC TEC UNITEC UNITEC UNITEC erpml quiero vivir contigo...
Text of this page

Las salidas comenzaron a sentirse diferentes. Ya no eran solo en grupo... o al menos, yo ya no las sentía así. Porque dentro de mí empezó a crecer una necesidad: conocerte a ti, no al tú que estaba con todos, sino al tú real.

Quería saber cómo eras cuando no estabas con tus amigos, qué pensabas, qué sentías, qué te gustaba... quería conocerte de verdad.

Pero también tenía miedo.

No me gustaba tener la iniciativa. No quería verme intensa. No quería que pensaras que yo estaba empujando todo. Estaba acostumbrada a que fuera al revés... y entonces me quedé en ese punto incómodo donde yo quería acercarme, pero también esperaba que tú lo hicieras.

Y como no pasaba... mi mente empezó a jugar en mi contra otra vez.

"Tal vez no le gusto."

"Tal vez solo lo hace por su amigo." "Tal vez estoy entendiendo todo mal."

Y aun así... me quedé.

Porque algo en mí me decía que valía la pena.

Y poco a poco, empezamos a salir más... a hablar más... a acercarnos más.

Hasta que llegó ese momento tan simple, pero tan significativo: cuando nos tomamos de la mano por primera vez.

Puede parecer algo pequeño, pero para mí no lo fue.

Porque yo venía de una historia donde las cosas no empezaron bonito. Donde todo fue más brusco, más forzado, más complicado. Y contigo... fue diferente.

Contigo todo se sintió lento, cuidado, bonito.

Como si estuviéramos escribiendo una historia de esas que siempre imaginé, pero que nunca había vivido.

Y entonces llegó el primer beso.

Pero no fue cualquier beso.

Fue un "¿te puedo dar un beso?"

Y en ese momento... todo cambió para mí.

Porque nadie nunca me había preguntado eso. Nadie había tenido esa delicadeza, ese respeto, ese cuidado. Y puede parecer algo mínimo... pero para mí fue todo.

Ahí supe que eras diferente.

Ahí supe que algo dentro de mí ya no tenía vuelta de algo den atrás.

Después vinieron los detalles... las flores, esas gerberas de colores que amé con todo mi corazón. Porque yo amo las flores, y porque nunca las había recibido así... sin culpa, sin error de por medio, sin que fueran una disculpa.

Contigo eran solo... amor.

Y eso lo hizo aún más especial.

También recuerdo cuando dibujaste esa canción que me gustaba... esos pequeños detalles que parecían simples, pero que para mí significaban muchísimo. Porque hablaban de atención, de interés, de cariño real.

Y entre todo eso... yo me fui enamorando. No de golpe. No de un día a otro.

Sino poco a poco... con cada momento. Con cada plática donde me abría contigo. Con cada vez que intentaba ser yo, sin miedo. Con cada parte de mí que decidí mostrarte, aunque pensara que no era suficiente.

Y por eso, cuando me pediste ser tu novia la primera vez... te dije que no.

No porque no quisiera.

Sino porque quería hacerlo bien.

Porque por primera vez, no quería fingir. No quería apresurar. No quería construir algo sobre algo que no fuera completamente real.

Quería que me conocieras tal cual soy.

Quería que, si te quedabas... fuera con todo lo que soy.

Porque yo no quería una relación para ver "qué pasaba".

Yo quería algo que se quedara. Algo que valiera la pena construir. Algo contigo.

Y al final... eso fue lo que hicimos.

Construimos algo bonito. Algo paciente. Algo real. Y aunque han pasado los años, aunque hemos crecido, cambiado y vivido tantas cosas... cada vez que recuerdo cómo empezó todo, no puedo evitar sentir algo muy profundo dentro de mí. Porque nuestra historia no empezó perfecta. Empezó con dudas, con silencios, inseguridades.

Pero también empezó con intención. Con respeto.

Con pequeños momentos que se fueron volviendo gigantes.

  • Y sobre todo... empezó contigo.
  • Y conmigo eligiéndote.
  • Y aquí... comienza todo.
  • con